دانلود ppt پاورپوینت دستگاه گوارش حیوانات کمیاب و عالی

مطالعه دقیق ساختار دستگاه گوارش حیوانات، کلیدی برای درک فرایندهای تغذیه‌ای و متابولیکی در گونه‌های مختلف است. این ساختار پیچیده، از دهان آغاز شده و تا مقعد ادامه می‌یابد و هر بخش وظایف تخصصی خود را در هضم و جذب مواد مغذی ایفا می‌کند.

در نشخوارکنندگان، ناحیه ورودی که کاردیا نامیده می‌شود، تکامل یافته و سه بخش نگاری، شکمبه و هزارلا را ایجاد می‌کند که این نواحی عمدتاً در فرایند تخمیر نقش دارند و ترشح آنزیمی خاصی ندارند.

غده‌های فاندیک در دیواره معده قرار گرفته‌اند و نقش مهمی در ترشحات مورد نیاز برای آغاز هضم دارند. سلول‌های مخاطی که در گردن این غده‌ها قرار دارند، مایع مخاطی مورد نیاز برای محافظت از دیواره معده در برابر اسیدها را تولید می‌کنند.

ماهیچه‌های دیواره معده با انقباضات ریتمیک خود به مخلوط کردن و پیش‌بردن مواد غذایی کمک شایانی می‌کنند. معده نشخوارکنندگان به بخش‌های تخصصی تقسیم شده است که هر یک به صورت مجزا در فرایند پیچیده هضم فیبر نقش دارند.

بخش نگاری وظیفه اصلی بازگرداندن مواد غذایی نیمه‌جویده شده برای نشخوار مجدد را بر عهده دارد تا هضم میکروبی تکمیل شود. شکمبه بزرگترین بخش معده نشخوارکنندگان است که محیط مناسبی برای تخمیر و تجزیه مواد گیاهی توسط میکروارگانیسم‌ها فراهم می‌آورد.

هزارلا (اُماسوم) با داشتن چین‌های متعدد، آب و مواد فرار را از توده غذایی جذب کرده و زمینه را برای ورود به معده واقعی مهیا می‌سازد. حضور اسید کلریدریک ضعیف و امولسیون چربی‌ها در شیردان، باعث تحریک انقباض و فعالیت آنزیمی می‌شود که بخشی حیاتی از عملکرد دستگاه گوارش حیوانات است.

روده باریک به عنوان محلی برای جذب اصلی مواد مغذی، دارای طول زیادی است و از سه قسمت دوازدهه، تهی‌روده و درازروده تشکیل شده است. حرکات روده کوچک شامل دودی و قطعه‌ای شدن است که به مخلوط شدن کیموس با شیره‌های گوارشی و تماس آن با دیواره جذب کمک می‌کند.

روده بزرگ وظیفه جذب باقیمانده آب و الکترولیت‌ها را بر عهده دارد و در برخی گونه‌ها نقش تخمیری جزئی نیز ایفا می‌کند. بافت روده ها از لایه‌های مختلفی تشکیل شده که هر کدام در عملکرد اختصاصی آن بخش از دستگاه گوارش حیوانات مشارکت دارند.

غده‌های برونر که در دوازدهه جای دارند، مایع مخاطی قلیایی تولید می‌کنند تا محیط اسیدی معده را خنثی سازند. پریتونیوم، پرده صفاق، حفره‌های شکمی و لگنی را پوشانده و به نگهداری و محافظت از اعضای داخلی دستگاه گوارش حیوانات کمک می‌کند.

پانکراس یا لوزالمعده، غده‌ای مهم است که هم عملکرد برون ریز و هم درون ریز دارد و شیره‌های گوارشی حیاتی را فراهم می‌سازد.