دانلود ppt پاورپوینت روش های تشخیص انگل کمیاب و عالی

تشخیص انگل‌ها در آزمایشگاه‌های انگل‌شناسی نیازمند رعایت دقیق پروتکل‌ها و استفاده از روش‌های گوناگون است. در این میان، روش‌های تشخیص انگل‌ها نقش کلیدی در شناسایی و درمان بیماری‌های انگلی ایفا می‌کنند. برای حصول نتایج دقیق و قابل اعتماد، از جمع‌آوری صحیح نمونه تا رنگ‌آمیزی و بررسی میکروسکوپی، هر مرحله باید با دقت و ظرافت انجام شود.

روش‌های رنگ‌آمیزی نقش مهمی در تشخیص انگل‌ها دارند، زیرا با استفاده از رنگ‌های خاص می‌توان ساختارهای مختلف انگل‌ها را به خوبی مشاهده و شناسایی کرد. رنگ لوگل یکی از پرکاربردترین رنگ‌ها در انگل‌شناسی است که برای رنگ‌آمیزی نمونه‌های مدفوع و تشخیص انگل‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. رنگ‌آمیزی با لوگل باعث برجسته شدن هسته و سایر اجزای سلولی انگل‌ها می‌شود و به تشخیص دقیق‌تر آن‌ها کمک می‌کند.

یداموبا بوچلی (Iodamoeba butchilii) یک انگل غیربیماری‌زا است که گاهی در نمونه‌های مدفوع یافت می‌شود و تشخیص آن از سایر انگل‌ها اهمیت دارد. روش‌های رنگ‌آمیزی مختلفی برای شناسایی این انگل وجود دارد. رنگ آمیزی با ائوزین (Eosin staining) نیز می‌تواند در شناسایی انگل‌ها به کار رود، اگرچه استفاده از آن به اندازه رنگ لوگل رایج نیست.

روش‌های تغلیظ برای افزایش غلظت انگل‌ها در نمونه‌های مدفوع استفاده می‌شوند و به این ترتیب، شانس تشخیص انگل‌ها افزایش می‌یابد. روش ویلیس یکی از روش‌های تغلیظ ساده و موثر است که بر اساس اختلاف چگالی بین انگل‌ها و محیط اطراف آن‌ها عمل می‌کند. تهیه محلول اشباع سولفات روی برای استفاده در روش فلوتاسیون ضروری است.

فلوتاسیون با سولفات روی یکی از روش‌های رایج تغلیظ است که در آن انگل‌ها به سطح محلول می‌آیند و می‌توان آن‌ها را جمع‌آوری و بررسی کرد. مزیت روش‌های فلوتاسیون نسبت به سایر روش‌های تغلیظ، سهولت و سرعت انجام آن‌ها است. کنترل و تضمین کیفیت در انگل‌شناسی برای اطمینان از صحت و دقت نتایج آزمایش‌ها ضروری است.

آزمایش امروز و جلسه دوم آزمایش‌ها معمولاً به بررسی و ارزیابی نتایج آزمایش‌های قبلی و برنامه‌ریزی برای آزمایش‌های بعدی اختصاص دارد. مورفولوژی فاسیولا هپاتیکا، یک انگل کرمی شکل است. فاسیولا ژیگانتیکا (Fasciola gigantica) نیز یکی دیگر از گونه‌های فاسیولا است که در انسان و دام ایجاد بیماری می‌کند. مورفولوژی تخم گونه‌های فاسیولا از نظر اندازه و شکل با یکدیگر تفاوت‌هایی دارند که می‌تواند در تشخیص انگل‌ها کمک‌کننده باشد.

تشخیص آزمایشگاهی فاسیولا نیازمند بررسی دقیق نمونه‌های مدفوع و استفاده از روش‌های تغلیظ و رنگ‌آمیزی است. روش کاتوکاتز یکی از روش‌های کمی برای شمارش تخم انگل‌ها در مدفوع است و برای ارزیابی شدت عفونت استفاده می‌شود. دیکروسلیوم دندریتیکوم، انگل دیگری است که می‌تواند در کبد دام‌ها و انسان ایجاد بیماری کند.

مورفولوژی تخم دیکروسلیوم از نظر اندازه و شکل با تخم سایر انگل‌ها متفاوت است و می‌تواند به تشخیص انگل‌ها کمک کند. کلونورکیس سیننسیس (Clonorchis sinensis) یک انگل کبدی است که در شرق آسیا شایع است. فاسیولوپسیس بوسکی (Fasciolopsis buski) بزرگترین انگل روده انسان است و در جنوب شرق آسیا یافت می‌شود. هتروفیس هتروفیس (Heterophyes heterophyes) یک انگل کوچک روده است که در مناطق ساحلی یافت می‌شود.

اکینوستومیده (Echinostomidae) یک خانواده از انگل‌های کرمی است که گونه‌های مختلفی از آن در انسان و حیوانات ایجاد بیماری می‌کنند. اکینوستوما ایلوکانوم (Echinostoma ilocanum) یکی از گونه‌های اکینوستومیده است که در فیلیپین و سایر مناطق جنوب شرق آسیا یافت می‌شود.

مورفولوژی این انگل‌ها با سایر انگل‌ها متفاوت است. تخم پاراگونیموس وسترمانی یک انگل ریوی است که در آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین یافت می‌شود و بررسی و تشخیص آن از سایر انگل ها اهمیت دارد.