دانلود ppt پاورپوینت مهارت ارتباطی کمیاب و عالی

یکی از مهمترین ارکان توسعه فردی و اجتماعی، داشتن مهارت ارتباطی قوی است. مهارت ارتباطی نه تنها در روابط شخصی بلکه در تمامی جنبه‌های زندگی، از جمله محیط کار و تعاملات اجتماعی، نقش کلیدی ایفا می‌کند. در واقع، یکی از مهمترین روش‌های مبارزه با فساد نیز ارتقای همین مهارت در سطح جامعه است.

اصولا چیزی به عنوان عدم ارتباط وجود ندارد. هر رفتاری، هر سکوتی و هر ژستی، پیامی را منتقل می‌کند. بنابراین، همواره در حال ارتباط برقرار کردن هستیم، حتی اگر bewusst نباشیم.

اهمیت ارتباط در زندگی روزمره ما بسیار زیاد است. ارتباط موثر می‌تواند به بهبود روابط، افزایش بهره‌وری در کار و کاهش استرس منجر شود. رئیس سازمان نظام پزشکی در این زمینه می‌گوید که ارتباط موثر بین پزشک و بیمار، نقش بسیار مهمی در بهبود روند درمان دارد.

فقدان مهارتهای ارتباطی می‌تواند پیامدهای منفی زیادی از جمله سوء تفاهم، تعارض، انزوا و کاهش اعتماد به نفس داشته باشد. نیاز به برقراری ارتباط خود ناشی از نیازهای اساسی انسان مانند نیاز به تعلق، نیاز به احترام و نیاز به خودشکوفایی است.

هدف برقراری ارتباط، انتقال پیام است در قالب اطلاعات، احساسات، نظرات و ایده‌ها. این انتقال باید به گونه‌ای باشد که پیام به درستی درک شود. اجزای ارتباط شامل فرستنده، پیام، کانال ارتباطی، گیرنده و بازخورد است. هر یک از این اجزا نقش مهمی در موفقیت ارتباط ایفا می‌کنند.

اگر پیامی ارسال گردد ولی آن پیام دریافت نگردد، ارتباط برقرار نشده است. دریافت پیام و درک صحیح آن، شرط لازم برای یک ارتباط موفق است. نسبت کامل بودن ارتباط به میزان دقت و صحت انتقال پیام بستگی دارد. هرچه پیام دقیق‌تر و واضح‌تر منتقل شود، ارتباط کامل‌تر خواهد بود.

انواع ارتباط شامل ارتباط کلامی، ارتباط غیرکلامی، ارتباط نوشتاری و ارتباط تصویری است. هر یک از این انواع، کاربردهای خاص خود را دارند. ارتباط با دیگران، به ویژه ارباب رجوع، نیازمند صبر، حوصله و همدلی است. باید تلاش کنیم تا نیازهای آنها را درک کرده و به بهترین نحو به آنها پاسخ دهیم.

کارکنانی که ویژگی‌های مثبتی مانند مهارت ارتباطی قوی داشته باشند، انگیزه و روحیه بالایی دارند و می‌توانند به بهبود عملکرد سازمان کمک کنند. توصیه‌های کلی برای بهتر کردن ارتباط کلامی شامل استفاده از زبان ساده و روشن، گوش دادن فعال، پرسیدن سوالات و ارائه بازخورد است.

انتقال پیام باید به گونه‌ای باشد که برای مخاطب قابل فهم و جذاب باشد. استفاده از مثال‌ها و داستان‌ها می‌تواند به درک بهتر پیام کمک کند. انواع ارتباط غیر کلامی شامل زبان بدن، تن صدا، لحن، حرکات و ژست‌ها است. این نوع ارتباط می‌تواند تاثیر زیادی بر درک پیام داشته باشد.

زبان بدن، مجموعه‌ای از حرکات و ژست‌هایی است که به طور ناخودآگاه پیام‌هایی را منتقل می‌کنند. تن آگاهی (Body Awareness) به معنای آگاهی از وضعیت بدن و حرکات آن است. این آگاهی می‌تواند به بهبود ارتباط غیرکلامی کمک کند.

سه نوع ارتباط غیر کلامی شامل ارتباط فضایی، ارتباط لمسی و ارتباط دیداری است. هر یک از این انواع، پیام‌های خاصی را منتقل می‌کنند. راه‌های ارتباط غیر کلامی بسیار متنوع هستند و شامل استفاده از حرکات دست، حالت چهره، تماس چشمی و ژست‌ها می‌شوند.

مثال‌هایی از زمینه‌های ژنتیکی زبان بدن شامل اخم کردن، لبخند زدن و بالا انداختن ابروها است. فاصله (حریم ها) در ارتباطات، نشان‌دهنده میزان صمیمیت و اعتماد بین افراد است. جهت بدن در هنگام صحبت کردن، نشان‌دهنده میزان توجه و علاقه به طرف مقابل است. حرکات و علایم دست می‌توانند به تقویت پیام کلامی کمک کنند و احساسات و نگرش‌ها را منتقل کنند.

تماس چشمی در ارتباطات، نشان‌دهنده صداقت و اعتماد به نفس است. حرکات سر و چهره می‌توانند احساسات مختلفی مانند شادی، غم، تعجب و خشم را منتقل کنند. ژست ها می‌توانند نشان‌دهنده موقعیت اجتماعی، قدرت و اعتماد به نفس باشند. شنیدن، فراتر از صرفاً شنیدن صداها است. شنیدن به معنای توجه فعال به سخنان گوینده و تلاش برای درک پیام او است.

اهداف گوش دادن شامل درک پیام، کسب اطلاعات، نشان دادن احترام و ایجاد ارتباط است. انواع گوش دادن شامل گوش دادن سطحی، گوش دادن گزینشی و گوش دادن فعال است. شیوه گوش دادن فعال شامل تمرکز بر سخنان گوینده، پرسیدن سوالات، ارائه بازخورد و اجتناب از قضاوت است.

اشتباهات گوش دادن فعال شامل قطع کردن صحبت گوینده، حواس‌پرتی، پیش‌داوری و تمرکز بر پاسخ خود است. گوش دادن فعال به اندازه حرف زدن انرژی مصرف می‌کند و نیازمند تمرکز و توجه است. کودک انسان ظرف دو سال اول زندگی، مهارت‌های ارتباطی اساسی را از طریق تعامل با والدین و مراقبان خود یاد می‌گیرد.

حساسیت و دقت نظر در روابط، به معنای توجه به نیازها و احساسات دیگران و تلاش برای درک دیدگاه آنها است. استفاده از بازخورد در ارتباطات، به معنای ارائه اطلاعات به دیگران در مورد عملکرد و رفتار آنها است.

بازخورد بدهید به گونه‌ای که سازنده، خاص و به موقع باشد. انواع بازخورد شامل بازخورد مثبت، بازخورد منفی و بازخورد اصلاحی است.

عبارات بازخوردی: باید به گونه‌ای باشند که به طرف مقابل کمک کنند تا عملکرد خود را بهبود بخشد. صرف زمان لازم در مراودات، نشان‌دهنده اهمیت و ارزشی است که برای طرف مقابل قائل هستیم. طبق یک نظریه، کیفیت روابط ما، تاثیر زیادی بر سلامت روانی و جسمی ما دارد.

طبق یک فرضیه، افرادی که مهارت ارتباطی قوی دارند، در زندگی شادتر و موفق‌تر هستند. ما با تصویری که از دیگران در ذهن داریم، با آنها ارتباط برقرار می‌کنیم. بنابراین، مهم است که سعی کنیم تصویر دقیقی از آنها داشته باشیم. گاهی اوقات دیگران ما را آنگونه که می خواهند ببینند، نه آنگونه که هستیم. مهارت ارتباطی به ما کمک می‌کند تا خود واقعی‌مان را به دیگران نشان دهیم.