وقتی قطرات باران بر تن تشنه دشتها مینشینند، سرنوشت خاک به پوشش گیاهی آن بستگی دارد. در زمینهایی که گیاهان کمی دارند، آب به جای نفوذ در دل زمین، روی سطح جاری میشود و پدیدهای به نام رواناب سطحی مراتع را شکل میدهد.
رواناب سطحی مراتع
▼نمایش توضیحات و عناوین فایل▼
مدیریت آب و خاک در طبیعت با شناخت دقیق مسیر حرکت باران روی زمینهای مرتعی آغاز میشود. این پاورپوینت به بررسی ساده و کاربردی عواملی میپردازد که باعث میشوند قطرات باران به جای نفوذ در دل زمین، به سیلابهای مخرب تبدیل شوند.
در این میان، نقش حیاتی گیاهان در مهار سرعت آب و تاثیر منفی فشرده شدن خاک توسط دامها به خوبی توضیح داده شده است تا راهکارهای موثری برای حفظ باروری کوهپایهها و جلوگیری از فرسایش خاک در اختیار علاقهمندان قرار گیرد.
- رواناب سطحی مراتع و هیدرولوژی دامنه
- پیدایش جریان سطحی پس از بارندگی
- سازوکارهای نفوذ آب در خاک مرتع
- رواناب ناشی از مازاد نفوذ هورتونی
- پوشش گیاهی و مهار جریان سطحی
- مسیر حرکت آب روی شیب مرتع
- فرسایش خاک ناشی از جریان هرزآب
- لاشبرگ در کاهش سرعت رواناب
- چرای مفرط و افت نفوذپذیری خاک
- پدیده سله بستن خاک مراتع خشک
- اشباع خاک و آغاز هرزآب خروجی
- رواناب ناشی از مازاد ظرفیت نگهداری
- زبری هیدرولیکی تاج پوشش گیاهی مرتع
- حجم تولید هرزآب سالانه مراتع استپی
- روابط تجربی برآورد ضریب رواناب حوضه
- جریان ورقه ای و فرسایش خاکریز لایه ای
- شبکه آبراهه های کوچک دامنه مرتعی
- تاثیر شدت رگبار بر آبراهه های فصلی
- معیارهای آستانه تولید سیلاب در مرتع
- زنجیره شکل گیری هیدرولیک جریان های خروجی
تصور کنید میلیونها ساقه کوچک گیاه مثل یک سد محکم جلوی سرعت آب را میگیرند. هر چقدر گیاهان این مناطق انبوهتر باشند، قدرت تخریبی رواناب سطحی مراتع کمتر میشود و فرصت بیشتری برای تغذیه سفرههای زیرزمینی فراهم میآید.
دانلود این پاورپوینت
- نام فایل : رواناب سطحی مراتع
- تعداد اسلاید : 69
قیمت : 75/500 تومان
پشتیبانی : 09307490566
فرسایش خاک بزرگترین دزدی خاموشی است که در دل طبیعت اتفاق میافتد. زمانی که رواناب سطحی مراتع با سرعت زیاد حرکت میکند، لایههای غنی و مغذی رویی را که هزاران سال طول کشیده تا ساخته شوند، در چند لحظه میشوید و با خود میبرد.
این اتفاق نه تنها زمین را برای رشد گیاهان جدید ناتوان میکند، بلکه باعث پر شدن سدها از گل و لای و کاهش شدید ذخایر آبی میشود. برای مقابله با این چالش، همیشه نیازی به ساخت سازههای بتنی بزرگ نیست؛ گاهی فقط کافی است به طبیعت اجازه نفس کشیدن بدهیم.
با مدیریت چرای دام و کاشت دوباره گونههای بومی، میتوان شدت رواناب سطحی مراتع را به طرز چشمگیری کم کرد. این کارهای ساده و کمهزینه، زمین را دوباره زنده میکند و جلوی وقوع سیلهای ناگهانی و خطرناک را میگیرد.
در نهایت، نحوه برخورد ما با بارندگیها تعیینکننده آینده امنیت غذایی و سلامت زمین است. کنترل و هدایت درست رواناب سطحی مراتع یعنی تبدیل یک تهدید احتمالی به فرصتی بزرگ برای سیراب کردن دشتها.
اگر امروز برای حفظ پوشش سبز زمین تلاش کنیم، فردا زمینی حاصلخیزتر و آبی پایدارتر برای نسلهای آینده به میراث خواهیم گذاشت.