چغندر قند، گیاهی دولپه ای و از تیره اسفناجیان به شمار می رود که با نام علمی Beta vulgaris شناخته میشود. این گیاه با ارزش، نقش کلیدی در تولید شکر ایفا میکند و از نظر اقتصادی در بسیاری از مناطق جهان اهمیت فراوانی دارد.
طبقه بندی گیاه شناسی آن، چغندر قند را در خانواده Chenopodiaceae (که اکنون اغلب زیر مجموعه Amaranthaceae محسوب میشود) قرار می دهد. این گیاه معمولاً به صورت دو ساله کشت میشود، هرچند برخی واریته ها یک ساله نیز هستند.
ساختار بذر چغندر قند، در واقع یک میوه خشک و چند بذری است که به آن کلاستر بذر گفته میشود. در این کلاستر، چندین بذر واقعی در کنار هم قرار گرفته اند و توسط بافت های سخت احاطه شده اند.
هر کلاستر میتواند حاوی دو تا پنج بذر واقعی باشد که هنگام جوانه زنی، معمولاً چند گیاهچه از آن بیرون میآید. این ویژگی، نیاز به تنک کردن گیاهان را در مراحل اولیه رشد ایجاد میکند.
نوع فایل: پاورپوینت – 55 اسلاید
فهرست مطالب:
- طبقه بندی گیاه شناسی چغندرقند
- ساختار بذر چغندرقند
- سیستم ریشه ای چغندرقند
- مورفولوژی چغندرقند
- ساختمان طوقه چغندرقند
- گردن ریشه چغندرقند
- بخش اصلی ریشه چغندرقند
- انتهای ریشه چغندرقند
- تیپ های مختلف چغندرقند
قیمت: 55/500 تومان
سیستم ریشه ای چغندر قند بسیار توسعه یافته و کارآمد است، که این امکان را به گیاه میدهد تا آب و مواد مغذی را از عمق خاک جذب کند. ریشه اصلی به صورت عمودی و عمیق در خاک نفوذ میکند.
مطالب مرتبط
- دانلود ppt پاورپوینت تصفیه فاضلاب کارخانه قند در 71 اسلاید
این سیستم ریشه ای شامل ریشه اصلی ذخیره کننده و تعداد زیادی ریشههای فرعی ظریف است که در جذب آب و عناصر غذایی نقش حیاتی دارند. سلامت این ریشهها برای رشد بهینه گیاه ضروری است.
مورفولوژی چغندر قند شامل بخشهای مختلفی است که هر یک وظیفه خاصی دارند. این گیاه دارای برگهای بزرگ، پهن و گوشتی است که انرژی خورشیدی را برای فتوسنتز جذب میکنند.
بخش زیرزمینی گیاه که همان ریشه ذخیره ای است، محل اصلی تجمع قند محسوب میشود. این قسمت به تدریج با رشد گیاه، حجیم و سنگین تر میشود.
ساختمان طوقه چغندر قند، قسمتی است که بین ریشه و برگها قرار گرفته و معمولاً در سطح خاک یا کمی بالاتر از آن قرار دارد. این بخش شامل جوانههای جانبی و بخشی از ساقه کوتاه شده است.
از طوقه، برگها و ساقههای گلدهنده در سال دوم رشد خارج میشوند و قند زیادی در این قسمت ذخیره نمیشود، لذا در فرآوری چغندر قند اهمیت کمتری دارد. گردن ریشه چغندر قند، قسمتی از ریشه است که بین طوقه و بخش اصلی ریشه قرار دارد. این ناحیه معمولاً مخروطی شکل است و فاقد برگ و ریشههای فرعی است.
گردن ریشه حاوی درصد قند کمتری نسبت به بخش اصلی ریشه است و کیفیت آن از نظر صنعتی پایینتر از ریشه اصلی است. بخش اصلی ریشه چغندر قند، قسمت عمده و حجیم ریشه است که محل اصلی ذخیره ساکارز به شمار میرود. این قسمت از نظر تجاری و صنعتی مهمترین بخش گیاه است.
این بخش از ریشه به شکل مخروطی یا دوکی شکل رشد میکند و بخش اعظمی از وزن و قند مورد نظر را به خود اختصاص میدهد. انتهای ریشه چغندر قند، قسمتی باریک و مویی شکل در پایینترین بخش ریشه اصلی است که به عمق خاک نفوذ میکند. این بخش معمولاً حاوی قند بسیار کمی است.
وظیفه اصلی انتهای ریشه، جذب آب و مواد معدنی از لایههای عمیقتر خاک است و به تثبیت گیاه در زمین کمک میکند. تیپ های مختلف چغندر قند، بر اساس میزان قند، عملکرد ریشه و مقاومت به بیماریها طبقه بندی میشوند. این تیپها شامل انواع شکری، علوفهای و نیمه شکری هستند.