دانلود ppt پاورپوینت آناتومی و فیزیولوژی اسکلت کمیاب و عالی

بررسی جامع مباحث مرتبط با آناتومی و فیزیولوژی اسکلت، چارچوب بنیادینی را برای درک ساختار حمایت کننده بدن انسان فراهم می‌آورد. این ساختار پیچیده، شامل استخوان‌ها، مفاصل و غضروف‌ها، نقش حیاتی در حرکت، حفاظت از اندام‌های داخلی و تولید سلول‌های خونی ایفا می‌کند.

استخوان‌ها از نظر شکل به چهار دسته کلی تقسیم می‌شوند که هر کدام بر اساس عملکردشان ساختار ویژه‌ای را دارا هستند و در نقاط مختلف بدن جای گرفته‌اند.

انواع استخوان‌ها شامل بلند، کوتاه، پهن و نامنظم است که هر دسته ویژگی‌های ریخت‌شناسی منحصر به فردی برای انجام وظایف خود دارند. علایم و مشخصات مشترک استخوانی نقاط مرجعی هستند که برای شناسایی دقیق هر استخوان و تحلیل ساختار آن اهمیت فراوان دارند و به درک کلی ساختار کمک می‌کنند.

اشکال مفاصل تعیین کننده میزان حرکت مفصل هستند، از مفاصل لغزنده که دامنه وسیعی از حرکت را فراهم می‌کنند تا مفاصل ثابت. اشکال مفاصل در واقع تعیین کننده نحوه اتصال دو یا چند استخوان به یکدیگر و در نتیجه پتانسیل حرکتی آن ناحیه از بدن است.

حفره یکی از اصطلاحاتی است که برای توصیف فرورفتگی‌ها یا فضاهای خالی در سطح استخوان‌ها، اغلب برای تشکیل مفصل، به کار می‌رود. تصویر مفصل زانو، که یکی از بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین مفاصل بدن است، مثال بارزی از تعامل دقیق استخوان‌ها، غضروف‌ها و رباط‌ها را نشان می‌دهد.

نمای کلی مفاصل به ما این امکان را داد تا درک بهتری از نحوه آرایش استخوان‌ها در کنار هم و محدودیت‌های حرکتی طبیعی آن‌ها پیدا کنیم. کشکک (پاتلا) یک استخوان کوچک و نسبتاً پهن است که قسمت قدامی مفصل زانو را مورد حفاظت قرار می‌دهد و در مکانیسم اهرمی حرکت پا نقش دارد.

علائم و مشخصات مشترک استخوان‌ها شامل زائده‌ها، فرورفتگی‌ها و سطوح مفصلی است که شناسایی دقیق هر جزء از آناتومی و فیزیولوژی اسکلت را میسر می‌سازد. تکمه زائده کوچک گردی است که اغلب به عنوان نقطه اتصال تاندون‌ها یا رباط‌ها عمل کرده و نقش مهمی در انتقال نیرو دارد.

قسمت‌هایی از سطح استخوان که علائم و نشانه‌های ویژه، از قبیل سطوح مفصلی، ندارند، معمولاً نقاطی برای اتصال عضلات یا بافت‌های نرم دیگر هستند. سطوح تشریحی بدن انسان برای ایجاد یک چارچوب مرجع استاندارد جهت توصیف موقعیت نسبی اجزا به کار می‌روند و ابزاری ضروری هستند.

سطوح تشریحی بدن انسان به ما کمک می‌کنند تا با استفاده از صفحه میانی (ساژیتال) و سایر صفحات، موقعیت دقیق هر ساختار را درک کنیم. سطوح تشریحی بدن انسان به ویژه هنگام بحث در مورد آناتومی و فیزیولوژی اسکلت، اساس درک روابط فضایی بین استخوان‌ها را تشکیل می‌دهند.

واژه‌های داخلی و خارجی برای توصیف محل و موقعیت قرارگیری بخش‌های مختلف یک استخوان به کار می‌روند تا ابهامی در زمینه قدامی یا خلفی بودن باقی نماند. هر سطح عمودی را که بر سطح میانی عمود باشد، صفحه تاجی (کورونال) می‌گویند که به تقسیم بدن به بخش‌های قدامی و خلفی کمک می‌کند.

هر سطحی که عمود بر سطوح میانی و تاجی باشد، سطح افقی (هوریزانتال) می‌گویند که تقسیم بدن به بخش‌های بالایی و پایینی را میسر می‌سازد. با وجود این، اصطلاحات فضایی دیگری نیز وجود دارند که برای بعضی استخوان‌ها به طور خاص مورد استفاده قرار می‌گیرند تا توصیفات دقیق‌تری ارائه شود.

اسامی سه سطح حرکتی مرجع غالباً برای توصیف نماهای برشی به کار می‌روند و برای تحلیل نحوه حرکت مفاصل ضروری هستند. استخوان بندی محوری شامل استخوان‌های سر، ستون فقرات و قفسه سینه است که هسته مرکزی حمایت بدن را تشکیل می‌دهد.

قفسه دنده از ۲۵ استخوان شامل دنده‌ها و جناغ سینه تشکیل شده که وظیفه اصلی آن محافظت از قلب و ریه‌هاست. جمجمه ساختاری استخوانی است که مغز را در خود جای داده و از اندام‌های حسی مهم مانند چشم‌ها و گوش‌ها محافظت می‌کند.

استخوان‌های کاسه سر و صورت واحد منفردی را تشکیل می‌دهند که کل ساختار محافظتی سر را شکل می‌دهند. جمجمه از بخش‌های متعددی تشکیل شده که هر کدام نقش ویژه‌ای در حمایت از مغز و حفظ ساختار صورت دارند.

استخوان‌های آهیانه راست و چپ بخش اعظم نواحی فوقانی و جانبی کاسه سر را تشکیل می‌دهند و گنبد جمجمه را می‌سازند. استخوان گیجگاهی و پس سری چند علامت و مشخصه مهم دارند که ارتباط آن‌ها با ساختارهای عصبی و اتصالات جمجمه‌ای را نشان می‌دهد.

زائده پستانی را که به صورت یک زائده پستانی و یک برآمدگی و توده استخوانی در زیر پوست می‌باشد به آسانی می‌توان در زیر پشت گوش لمس کرد. زائده ستیغ پس سری خارجی در سطح میانی بین خطوط نوکه‌ای فوقانی و تحتانی قرار دارد و نشانگر خلفی جمجمه است.

۱۳ استخوان ناحیه صورت یک سوم بخش میانی نمای قدامی جمجمه را تشکیل می‌دهد و چارچوب اصلی صورت را می‌سازد. دو استخوان کامی بای کامل کردن فک فوقانی به بخش‌های خلفی استخوان‌های فک فوقانی مفصل می‌شوند و سقف دهان را شکل می‌دهند.

جیب‌های استخوانی جمجمه که سینوس‌ها نامیده می‌شوند، باعث کاهش وزن جمجمه و تشدید طنین صدا می‌شوند. سینوس‌های استخوانی گیجگاهی از طریق گوش میانی به طور غیر مستقیم با حفره بینی در ارتباط هستند و مسیر تخلیه مخاطی را فراهم می‌آورند.

ستون مهره ستونی منعطف است که از مهره‌ها تشکیل شده و حمایت وزن بدن و حفاظت از نخاع را بر عهده دارد. مهره‌های دنبالچه‌ای به طور طبیعی در زمان بلوغ به هم جوش خورده و استخوان کوکسیس را که تقریباً ۳ سانتی‌متر است و به وسیله رباط‌ها به استخوان خاجی متصل می‌شوند به وجود می‌آورند.

انحنا و قوس‌های گردنی و کمری به عنوان قوس‌ها یا خمیدگی‌های ثانویه نامیده می‌شوند که برای حفظ تعادل و جذب شوک بسیار حیاتی‌اند. ستون فقرات از نظر جانبی و پشتی دارای انحناهایی است که عملکرد دینامیکی بدن را در راستای جاذبه زمین بهینه می‌سازند.

فرایند در آناتومی به هر زائده یا برجستگی کوچک استخوانی اشاره دارد که اغلب نقش مفصلی یا اتصال تاندونی دارد.