دانلود ppt پاورپوینت اصول طرحواره درمانی کمیاب و عالی

اصول طرحواره درمانی به عنوان یک رویکرد جامع در روان‌درمانی، برای درمان طیف وسیعی از مشکلات روانشناختی به کار می‌رود. طرحواره درمانی، یا Schema Therapy، رویکردی یکپارچه است که از ترکیب عناصر مختلفی مانند درمان شناختی رفتاری (CBT)، نظریه دلبستگی و رویکردهای تجربه‌ای به وجود آمده است. این روش درمانی به ویژه برای افرادی که با الگوهای رفتاری و فکری ناسازگار درازمدت دست و پنجه نرم می‌کنند، بسیار موثر است.

در حوزه بریدگی و طرد، طرحواره‌هایی مانند رهاشدگی/بی ثباتی، بی اعتمادی/بدرفتاری، محرومیت هیجانی، نقص/شرم، و انزوای اجتماعی/بیگانگی وجود دارند. در حوزه خودگردانی و عملکرد مختل، طرحواره‌هایی مانند وابستگی/بی کفایتی، آسیب پذیری نسبت به ضرر یا بیماری، خود تحول نیافته/گرفتار، و شکست وجود دارند.

در حوزه محدودیت های مختل، طرحواره‌هایی مانند استحقاق/بزرگ منشی و خویشتن داری و خود انضباطی ناکافی وجود دارند. در حوزه دیگر جهت مندی، طرحواره‌هایی مانند ایثار و پذیرش جویی/جلب توجه وجود دارند. در نهایت، در حوزه گوش به زنگی بیش از حد و بازداری، طرحواره‌هایی مانند منفی گرایی/بدبینی، بازداری هیجانی، معیارهای سرسختانه/عیب جویی افراطی و تنبیه وجود دارند.

طرحواره های شرطی و غیر شرطی نیز در این رویکرد مورد بررسی قرار می‌گیرند. طرحواره‌های شرطی باورهایی هستند که به شرایط خاصی وابسته هستند، در حالی که طرحواره‌های غیر شرطی باورهای مطلق و کلی هستند. عملکردهای طرحواره به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند: تسلیم، اجتناب و جبران.

سه سبک مقابله ای ناسازگار شامل تسلیم شدن به طرحواره، اجتناب از فعال شدن طرحواره و جبران کردن طرحواره هستند. پاسخ های مقابله ای به عنوان راهکارهایی برای مقابله با درد و ناراحتی ناشی از طرحواره‌ها عمل می‌کنند. ذهنیت طرحواره ای به حالت‌های هیجانی و شناختی مختلفی اشاره دارد که فرد در طول روز تجربه می‌کند.

فرایند درمان در اصول طرحواره درمانی شامل دو مرحله اصلی است: مرحله سنجش و آموزش و مرحله تغییر. در مرحله سنجش و آموزش، درمانگر به بیمار کمک می‌کند تا طرحواره‌های خود را شناسایی کرده و درک کند. فرایند دقیق سنجش و آموزش شامل مصاحبه بالینی، پرسشنامه‌ها و تکنیک‌های تصویر سازی ذهنی است.

سنجش از طریق تصویر سازی ذهنی به بیمار کمک می‌کند تا تجارب دوران کودکی خود را به یاد آورده و ارتباط آنها را با طرحواره‌های خود درک کند. تکمیل مفهوم سازی مشکل بیمار در قالب رویکرد طرحواره محور به درمانگر کمک می‌کند تا یک برنامه درمانی موثر طراحی کند. در مرحله تغییر، درمانگر از تکنیک‌های مختلفی برای کمک به بیمار در تغییر طرحواره‌های خود استفاده می‌کند.

سبک درمانی در طرحواره درمانی همدلانه و محدود کننده است. درمانگر به بیمار کمک می‌کند تا نیازهای هیجانی خود را برآورده کرده و رفتارهای سازگارانه‌تری را جایگزین رفتارهای ناسازگار کند. تکنیک های شناختی شامل آزمون اعتبار طرحواره، تعریف جدید از شواهد تأیید کننده طرحواره و ارزیابی مزایا و معایب پاسخ های مقابله ای بیمار است.

برقراری گفتگو بین جنبه طرحواره و جنبه سالم به بیمار کمک می‌کند تا با بخش‌های مختلف شخصیت خود آشتی کند. کارت های آموزشی و فرم ثبت طرحواره ابزارهایی هستند که به بیمار کمک می‌کنند تا اصول طرحواره درمانی خود را بهتر درک و مدیریت کند. تکنیک های تجربی شامل گفتگوی خیالی، کار با تصاویر ذهنی به منظور باز والدینی، خاطرات آسیب زا، نوشتن نامه به والدین و تصویر سازی ذهنی به منظور الگو شکنی است.

الگو شکنی رفتاری به بیمار کمک می‌کند تا رفتارهای جدید و سازگارانه‌تری را جایگزین رفتارهای ناسازگار کند. اولویت بندی رفتارها برای الگو شکنی به بیمار کمک می‌کند تا بر روی مهم‌ترین رفتارهایی که نیاز به تغییر دارند تمرکز کند. رابطه درمانی نقش مهمی در طرحواره درمانی ایفا می‌کند، زیرا یک رابطه ایمن و قابل اعتماد با درمانگر به بیمار کمک می‌کند تا احساس امنیت کرده و تغییرات مثبتی را تجربه کند.