دانلود ppt پاورپوینت جوشکاری قوسی فلزی SMAW کمیاب و عالی

جوشکاری و آزمایش‌های کنترل کیفی آن، از جمله مراحل حیاتی در تضمین استحکام و ایمنی سازه‌های فلزی به شمار می‌روند؛ در میان فرآیندهای متداول جوشکاری سازه‌های فلزی، جوشکاری قوسی فلزی با الکترود روپوش‌دار (SMAW) جایگاه ویژه‌ای دارد. این فرآیند، به دلیل سادگی تجهیزات و انعطاف‌پذیری بالا، به طور گسترده‌ای در صنایع مختلف کاربرد پیدا کرده است.

فرآیند جوشکاری قوسی فلزی با الکترود روپوش‌دار (SMAW) همچون سایر روش‌ها، دارای قابلیت‌ها و محدودیت‌های خاص خود است که آگاهی از آن‌ها برای انتخاب صحیح فرآیند جوشکاری اهمیت دارد. این روش برای طیف وسیعی از فلزات و ضخامت‌ها مناسب است.

تجهیزات و لوازم جوشکاری (SMAW) نسبتاً ساده بوده و شامل منبع تغذیه، انبر الکترود، کابل‌ها و وسایل حفاظت فردی است. این سادگی، یکی از دلایل محبوبیت این روش است.

در کنار (SMAW)، جوشکاری تحت پوشش گاز محافظ با الکترود مصرفی (GMAW) نیز از فرآیندهای مهم به شمار می‌رود که خود به دو زیرشاخه جوشکاری MIG و جوشکاری MAG تقسیم می‌شود. این فرآیندها با استفاده از گاز محافظ، حوضچه مذاب را از آلودگی‌های اتمسفری حفظ می‌کنند.

تجهیزات و لوازم جوشکاری (GMAW) شامل منبع تغذیه، واحد تغذیه سیم، تفنگ جوشکاری و سیلندر گاز محافظ است. این روش مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به سرعت بالا و نیاز به گاز محافظ اشاره کرد.

جوشکاری تحت پوشش گاز محافظ با الکترود تنگستن (GTAW)، که به جوشکاری TIG نیز معروف است، فرآیند دیگری است که در آن از یک الکترود تنگستن غیرمصرفی استفاده می‌شود. این روش برای جوشکاری دقیق و با کیفیت بالا ایده‌آل است.

تجهیزات و لوازم جوشکاری (GTAW) نیز از منبع تغذیه، مشعل (تورچ) جوشکاری و سیلندر گاز محافظ تشکیل شده‌اند. مزایا و محدودیت‌های فرآیند TIG شامل کیفیت بالای جوش، اما سرعت پایین‌تر و نیاز به مهارت بیشتر است.

جوشکاری زیرپودری (SAW) یکی دیگر از فرآیندهای متداول است که در آن قوس الکتریکی زیر لایه‌ای از پودر گرانولی ایجاد می‌شود. اصول کار در جوشکاری زیرپودری بر محافظت کامل حوضچه مذاب از اتمسفر تأکید دارد.

مزایا و محدودیت‌های فرآیند زیرپودری شامل سرعت بالای جوشکاری و نفوذ عمیق، اما محدودیت در موقعیت‌های جوشکاری است. کاربردهای فرآیند زیرپودری عمدتاً در صنایع سنگین و ساخت سازه‌های بزرگ مشاهده می‌شود.

مواد مصرفی جوشکاری (Welding Consumables) مانند پرکننده‌های جوشکاری (Filler Materials) و الکترودهای روپوش‌دار، از عناصر حیاتی در تمام فرآیندهای جوشکاری هستند. نقش مفتول و پوشش الکترودها، فراتر از صرفاً انتقال جریان است.

پوشش الکترودها بر اساس ترکیب شیمیایی و وظیفه‌ای که بر عهده دارند، تقسیم‌بندی می‌شوند. انواع مختلفی نظیر الکترودهای سلولزی، رتیلی، اسیدی، اکسیدی، قلیایی کم‌هیدروژن و رتیلی و قلیایی پودرآهن‌دار وجود دارند.

مقایسه نسبی انواع الکترودها نشان می‌دهد که هر کدام برای کاربردها و محیط‌های خاصی مناسب هستند؛ وظایف اجزای پوشش الکترود شامل ایجاد گاز محافظ، افزودن عناصر آلیاژی و تثبیت قوس است. طبقه‌بندی الکترودهای روپوش‌دار بر اساس استاندارد انجمن جوشکاری آمریکا (AWS) و نمونه الکترودها بر اساس این استاندارد و کاربرد آنها، اطلاعات دقیقی را در اختیار جوشکاران قرار می‌دهد.

ترکیب شیمیایی فلز جوش و عناصر آلیاژی، تأثیر قابل توجهی بر خواص مکانیکی جوش دارند؛ همچنین، تأثیر رطوبت بر روکش الکترودها می‌تواند به بروز عیوب جدی در جوش منجر شود. حداکثر شدت جریان مجاز الکترودها نیز باید رعایت شود تا از آسیب به الکترود و کیفیت جوش جلوگیری گردد.

منبع قدرت یا مولد نیرو در جوشکاری، قلب سیستم جوشکاری است که انواع مختلفی دارد. ترانسفورماتور جوشکاری، یکسوکننده جوشکاری رکتیفایر، و ماشین‌های جوشکاری جریان متناوب – جریان مستقیم (AC–DC) نمونه‌هایی از این تجهیزات هستند.

ماشین‌های جوشکاری جریان متناوب (AC) و دینام جوشکاری جریان مستقیم (DC) هر کدام ویژگی‌های منحصر به فرد خود را دارند. تنظیم جریان در مولدهای جریان مستقیم (DC) می‌تواند به صورت تنظیم پله‌ای جریان جوشکاری، تنظیم پیوسته جریان جوشکاری و تنظیم آمپر به وسیله هسته دو قسمتی انجام شود که همگی برای کنترل دقیق پارامترهای جوشکاری حیاتی هستند.