دانلود ppt پاورپوینت خوردگی و روش های جلوگیری کمیاب و عالی

بررسی جامع مقوله مهم خوردگی و روش های جلوگیری از آن، از مباحث اساسی در مهندسی مواد و شیمی کاربردی است که نیازمند درک عمیقی از فرآیندهای الکتروشیمیایی است. درک صحیح این پدیده اولین گام برای دستیابی به راهکارهای مؤثر برای محافظت از سازه ها و تجهیزات است.

واحد میزان خوردگی اغلب با معیارهایی نظیر میلی‌متر در سال یا نرخ کاهش جرم بر حسب گرم در سطح مشخصی از زمان بیان می‌شود تا بتوان شدت فرآیند را کمی‌سازی کرد.

تمایل به انجام واکنش، که همان انرژی آزاد گیبز واکنش است، نشان می‌دهد که آیا یک واکنش خوردگی به طور خود به خودی رخ خواهد داد یا خیر، هرچند سینتیک واکنش نیز عامل مهمی در سرعت وقوع آن است.

الکترود هیدروژن به عنوان یک استاندارد مرجع با پتانسیل صفر در نظر گرفته می‌شود و معیار اصلی برای اندازه‌گیری پتانسیل سایر الکترودها در سیستم‌های خوردگی است. الکترود مرجع کالومل که از کلرید جیوه ساخته شده، یکی از ابزارهای متداول در آزمایشگاه‌های خوردگی برای تعیین پتانسیل سیستم در محیط‌های مختلف است.

الکترود مرجع نقره – کلرید نقره نیز کاربرد گسترده‌ای دارد و به دلیل پایداری بالا در اندازه‌گیری‌های الکتروشیمیایی به عنوان یک مرجع قابل اعتماد شناخته می‌شود. الکترود مس – سولفات مس یک الکترود مرجع رایج دیگر است که به ویژه در محیط‌های خاکی و بتنی برای ارزیابی پتانسیل خوردگی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

الکترود مرجع اکسیژن اگرچه کمتر رایج است، اما در مطالعات مربوط به محیط‌های گازی یا بررسی اثر اکسیژن محلول در خوردگی اهمیت پیدا می‌کند. عوامل موثر در ایجاد و تشدید خوردگی رفتگی شامل عواملی چون سرعت جریان سیال، ماهیت شیمیایی محیط و سختی سطح مواد درگیر هستند.

انواع خوردگی بسیار متنوع هستند و شناخت هر کدام برای اعمال روش‌های متناسب جهت کنترل و جلوگیری از خوردگی و روش های جلوگیری حیاتی است. از دید شکل ظاهری، خوردگی می‌تواند به صورت یکنواخت یا موضعی ظاهر شود و تشخیص نوع آسیب اولین قدم در برنامه ریزی حفاظتی است.

خوردگی شکافی نمونه‌ای از خوردگی موضعی است که در فضاهای محدود و تحت نفوذ کم اکسیژن به سرعت پیشرفت می‌کند و بسیار مخرب است. روش‌های ارزیابی شامل تکنیک‌های مختلفی از جمله تست‌های الکتروشیمیایی و ارزیابی‌های وزنی برای پایش میزان پیشرفت خوردگی هستند.

کاهش وزن در اثر خوردگی یکی از ساده‌ترین و کاربردی‌ترین روش‌های آزمایشگاهی برای کمی‌سازی میزان آسیب وارد شده به فلز در طول یک دوره زمانی مشخص است. خوردگی رفتگی یا سایشی (فرسایش خوردگی) ترکیبی مخرب است که در آن اثر فرسایش مکانیکی، سرعت خوردگی شیمیایی را به شدت افزایش می‌دهد.

ماهیت فلز یا آلیاژ به شدت بر مقاومت آن در برابر محیط‌های مهاجم تأثیر می‌گذارد، به طوری که فلزات نجیب مقاومت بیشتری از خود نشان می‌دهند. کنترل خوردگی از طریق اعمال پوشش‌ها، بازدارنده‌ها، حفاظت کاتدی و تغییرات محیطی، هدف اصلی مهندسان در طراحی‌ها است.

اتصال گالوانیک زمانی رخ می‌دهد که دو فلز با پتانسیل متفاوت در تماس الکتریکی با یکدیگر در یک محیط رسانا قرار گیرند و یکی از آن‌ها خورده شود.