دانلود ppt پاورپوینت آب انبار کمیاب و عالی

آب انبار، سازه‌ای دیرینه و حیاتی، قرن‌هاست که در مناطق خشک و نیمه‌خشک ایران، نقش مهمی در تأمین آب شرب و کشاورزی ایفا کرده است. این بناهای سنتی، با طراحی هوشمندانه و بهره‌گیری از مصالح بومی، نه‌تنها آب را ذخیره می‌کردند، بلکه با خنک نگه‌داشتن آن، کیفیت آب را نیز حفظ می‌نمودند.

بهداشت آب انبارها، همواره مورد توجه سازندگان و استفاده‌کنندگان بوده است. برای جلوگیری از آلودگی آب، از مصالحی مانند ساروج و آهک استفاده می‌شد که خاصیت ضدعفونی‌کنندگی داشتند. همچنین، در طراحی آب انبارها، تمهیداتی برای جلوگیری از ورود آلودگی‌ها و رسوبات به داخل مخزن در نظر گرفته می‌شد.

منابع تأمین آب ، بسته به شرایط اقلیمی و جغرافیایی منطقه، متفاوت بود. در برخی مناطق، آب باران از طریق ناودان‌ها و کانال‌ها به داخل انبار هدایت می‌شد. در مناطق دیگر، آب چشمه یا قنات به انبار منتقل می‌شد.

نحوه آب رسانی به آب انبارها نیز، با توجه به منبع آب و شرایط محلی، متفاوت بود. در برخی موارد، آب به صورت ثقلی و از طریق کانال‌ها به انبار وارد می‌شد. در موارد دیگر، از نیروی انسانی یا حیوانی برای انتقال آب به انبار استفاده می‌شد.

تقسیم بندی آب انبارها، بر اساس معیارهای مختلفی انجام می‌شود. انبار را می‌توان از جهت اهمیت، نوع عملکرد و ارکان، شکل ساختمان و نحوه آب برداری، موقعیت مکانی و زمانی، تقسیم بندی کرد. هر یک از این تقسیم‌بندی‌ها، به درک بهتر ویژگی‌ها و کارکردهای آب انبارها کمک می‌کند.

از جهت اهمیت، آب انبارها به دو دسته عمومی و خصوصی تقسیم می‌شوند. آب انبارهای عمومی، برای استفاده عموم مردم ساخته می‌شدند و معمولاً در کنار مساجد، بازارها و کاروانسراها قرار داشتند. آب انبارهای خصوصی، برای استفاده خانواده‌ها و افراد ثروتمند ساخته می‌شدند و معمولاً در داخل خانه‌ها و باغ‌ها قرار داشتند.

نوع عملکرد و ارکان آب انبارها نیز، متفاوت است. برخی از آب انبارها، تنها برای ذخیره‌سازی آب استفاده می‌شدند. برخی دیگر، علاوه بر ذخیره‌سازی، دارای امکاناتی مانند تصفیه آب و خنک‌سازی آن نیز بودند.

شکل ساختمان و نحوه آب برداری نیز، از جمله معیارهای مهم در تقسیم‌بندی آب انبارها است. برخی از آب انبارها، دارای مخزن استوانه‌ای شکل و سقف گنبدی بودند. برخی دیگر، دارای مخزن مکعبی شکل و سقف مسطح بودند.

موقعیت مکانی آب انبارها نیز، در طراحی و ساخت آن‌ها تأثیرگذار بود. آب انبارهایی که در مناطق گرم و خشک ساخته می‌شدند، معمولاً دارای دیوارهای ضخیم و عایق بودند تا از تبخیر آب جلوگیری شود.

زماني که آب انبارها ساخته می‌شدند نیز، در نوع مصالح و روش‌های ساخت تأثیرگذار بود. آب انبارهایی که در دوران باستان ساخته می‌شدند، معمولاً از مصالحی مانند سنگ و آجر استفاده می‌کردند. آب انبارهایی که در دوران اسلامی ساخته می‌شدند، معمولاً از مصالحی مانند ساروج و آهک استفاده می‌کردند.

عناصر تشکیل دهنده انبار، شامل بخش‌های مختلفی است که هر یک، نقش مهمی در عملکرد آن ایفا می‌کنند. از جمله مهم‌ترین این عناصر می‌توان به نحوه ساخت (ویژگی های ساختمانی و اجرایی)، مخزن آب انبار و سقف آن، راچینه (راه پله)، سردر، تزیینات، بادگیر و فضاهای مشترک با ساختمان آب انبار اشاره کرد.

فرایند خنک سازی آب در آب انبارها، با استفاده از روش‌های مختلفی انجام می‌شد. یکی از مهم‌ترین این روش‌ها، استفاده از بادگیر بود. بادگیرها، با هدایت جریان هوا به داخل آب انبار، باعث تبخیر آب و خنک شدن آن می‌شدند.