دانلود ppt پاورپوینت اصول مدیریت دانش کمیاب و عالی

اصول مدیریت دانش به عنوان یک مفهوم حیاتی و رویکردی استراتژیک، امروزه در کلیات فعالیت‌های سازمانی و در گذر تاریخ تکامل یافته، نقش فزاینده‌ای پیدا کرده است. این رشته با تمرکز بر مفهوم دانش، آن را از داده‌ها و اطلاعات متمایز می‌سازد و ابزارهایی را برای تبدیل این مفاهیم به بینش‌های قابل اقدام ارائه می‌دهد.

اندازه سازمان و وجود شبکه‌های رایانه‌ای نقش بسزایی در تبادل دانش ایفا می‌کنند. سازمان‌های بزرگ‌تر ممکن است با چالش‌های بیشتری در توزیع دانش مواجه شوند، اما شبکه‌های رایانه‌ای می‌توانند این موانع را تا حد زیادی کاهش دهند. اجرای اصول مدیریت دانش در یک سازمان مستلزم درک عمیق از ساختار و فرهنگ آن است تا بتوان راهبردهای مناسبی برای خلق، ذخیره و انتقال دانش طراحی کرد.

بازار دانش، فضایی است که در آن دانش به عنوان یک کالا مبادله می‌شود و اقتصاد سیاسی خاص خود را دارد. اجزای اصلی این بازار شامل خریداران دانش، فروشندگان دانش و دلالان یا واسطه‌ها هستند که به تسهیل این مبادلات کمک می‌کنند. تعاملات در این بازار فراتر از روابط تجاری صرف است و اغلب بر پایه عوامل اجتماعی شکل می‌گیرد.

در بازار دانش، مکانیسم‌های اجتماعی نظیر مقابله به مثل، شهرت، نوع‌دوستی، اعتماد و قراردادهای روانی نقش پررنگی ایفا می‌کنند. پیام‌های بازار دانش، موقعیت و آموزش و شبکه‌های غیرنظام‌مند (غیررسمی) نیز در کارکرد این بازار اهمیت دارند. با این حال، کاستی‌هایی مانند انحصارها، کمیابی ساختگی و موانع تجاری می‌توانند آسیب‌شناسی بازار دانش را پیچیده کرده و کارایی آن را کاهش دهند.

برای ایجاد بازارهای دانش کارساز، می‌توان اقداماتی نظیر برپایی اتاق‌های گفت‌وگو (پاتوق‌ها) و نمایشگاه‌های دانش را در نظر گرفت که به تبادل آزادانه ایده‌ها و تجربیات کمک می‌کنند. این فضاها علاوه بر مزایای جنبی مانند افزایش همکاری، به دانش‌آفرینی و نوآوری نیز یاری می‌رسانند و به سازمان‌ها در ارتقای توانایی‌های خود در حوزه مدیریت دانش کمک شایانی می‌کنند.

کسب دانش خود روش‌های متعددی دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به خرید دانش، اجاره تخصص‌های دانشی، بهره‌گیری از منابع متعهد و فرآیند همجوشی (Fusion) اشاره کرد. همجوشی عقاید و دانش‌ها، که پنج قانون خاص اصول مدیریت دانش برای فعالیت درست و موثر آن تعیین شده، به همگرایی و خلق دانش جدید منجر می‌شود.

همچنین، تطابق به عنوان توانایی شرکت در همنوایی با محیط، بر دو اصل اساسی استوار است که سازمان را قادر می‌سازد در برابر تغییرات واکنش مناسب نشان دهد. در این میان، شبکه‌ها و عوامل مشترک نیز نقش کلیدی در تسهیل جریان دانش ایفا می‌کنند.

یکی از جنبه‌های مهم در اصول مدیریت دانش، رمزگذاری و هماهنگی دانش (کدگذاری) است. این فرآیند شامل اصول اولیه‌ای است که به سازماندهی و قابل دسترس کردن دانش کمک می‌کند. رمزگذاری انواع مختلف دانش، از جمله دانش مکتوم (ضمنی) که در ذهن افراد جای دارد و بیان آن دشوار است، چالش‌ها و روش‌های خاص خود را دارد و برای حفظ و اشتراک‌گذاری این گنجینه پنهان ضروری است.

نقشه‌کشی و مدل‌سازی دانش نیز از ابزارهای مهم برای بصری‌سازی و درک ساختار دانش در سازمان است. سرهم کردن (مونتاژ) نقشه‌های دانش، نمونه‌هایی کاربردی از چگونگی نمایش روابط دانشی را ارائه می‌دهد.

فناوری و طراحی نقشه دانش، از یک سو به ابزارهای نرم‌افزاری برای این کار اشاره دارد و از سوی دیگر به سیاست‌شناسی و نقشه‌کشی دانش می‌پردازد که چگونه تصمیمات مدیریتی بر این فرآیند تأثیر می‌گذارند.

ساخت‌مند کردن دانش و جذب دانش نامشهود، از جمله از طریق بررسی ارزش حکایت‌ها و درس‌های آموخته شده، به ایجاد یک مخزن دانشی غنی کمک می‌کند، هرچند عوامل شکست استفاده از داستان‌ها نیز باید مد نظر قرار گیرند.

دانش جا افتاده (تعبیه‌شده) در فرآیندها و سامانه‌ها، یکی دیگر از مظاهر اصول مدیریت دانش است. رمزگذاری دانش در سامانه‌ها، آن را از وابستگی به افراد رها ساخته و به سرمایه سازمانی تبدیل می‌کند. ارزیابی دانش آشکار و مشهود نیز برای اطمینان از کیفیت و کاربردی بودن آن اهمیت دارد.

مطالعه موردی ساختار مدیریت دانش موسالتو، می‌تواند مثال خوبی از یک پیاده‌سازی موفق باشد. در نهایت، موضوع همگن یا هماهنگ کردن دانش و برخی تهدیدهای دیگر رمزگذاری نیز از مسائل مهمی هستند که باید در این حوزه به آنها توجه شود.

انتقال دانش آخرین گام در چرخه اصول مدیریت دانش است که برای اطمینان از دسترسی و استفاده موثر از دانش در سراسر سازمان حیاتی است. راهبردهای انتقال دانش می‌تواند شامل ایجاد فضاهای غیررسمی مانند آب‌سردکن‌ها و اتاق‌های گفت‌وگو باشد که تبادل دانش را به صورت طبیعی‌تر تسهیل می‌کنند.