دانلود ppt پاورپوینت خانواده درمانی سیستمی کمیاب و عالی

خانواده درمانی سیستمی با تاکید بر فنون مداخلاتی درمان ساختاری، رویکردی جامع در مواجهه با مسائل و چالش‌های درون خانواده است. این نوع درمان، خانواده را به عنوان یک سیستم واحد در نظر می‌گیرد و بر این باور است که مشکلات هر فرد در خانواده، ریشه در الگوهای تعاملی و ساختار کلی خانواده دارد.

ساختار خانواده، که به الگوهای تعاملی و روابط بین اعضا اشاره دارد، یکی از مهم‌ترین مفاهیم در خانواده درمانی سیستمی است. ارزیابی ساختاری خانواده، به درمانگر کمک می‌کند تا الگوهای ناکارآمد را شناسایی کرده و مداخلات مناسب را طراحی کند.

هنر خانواده درمانی، در به کارگیری فنون درمان نهفته است. الحاق، به عنوان یکی از فنون اصلی، به ایجاد رابطه همدلانه و مبتنی بر اعتماد بین درمانگر و خانواده اشاره دارد. هدف مشترک، تعیین اهداف درمانی با مشارکت تمام اعضای خانواده است.

الحاق از طریق برخورد از موضع نزدیک، میانه و دور انجام می شود که هرکدام برای شرایط و خانواده خاصی به کار گرفته می شود. برنامه ریزی، فعال سازی و تشدید، از جمله فنون دیگر در خانواده درمانی سیستمی هستند که به تغییر الگوهای تعاملی ناکارآمد کمک می‌کنند.

مقاومت در برابر کشش خانواده، مرزسازی و نامتعادل سازی، از جمله فنونی هستند که در جهت ایجاد تغییر در ساختار خانواده به کار می‌روند. پیوستن به اعضای خانواده و تناوب در پیوستن، به درمانگر کمک می‌کند تا با اعضای مختلف خانواده ارتباط برقرار کرده و از حمایت آن‌ها در فرآیند درمان بهره‌مند شود.

ائتلاف علیه اعضای خانواده و ائتلاف با زیرمنظومه پرنفوذ خانواده، از جمله الگوهای تعاملی هستند که می‌توانند کارکرد خانواده را مختل کنند و نیازمند مداخله درمانگر هستند. مکملیت، به نقش‌های مکمل اعضای خانواده در حفظ تعادل سیستم اشاره دارد.

در افتادن با مشکل و در افتادن با تایید رویدادها، از جمله فنونی هستند که به اعضای خانواده کمک می‌کنند تا با مشکلات خود مواجه شده و به راه‌حل‌های مناسب دست یابند. اضداد، شامل مداخلات مستقیم مبنی بر اطاعت و مداخلات اضدادی، مبتنی بر بی اعتنایی است.

سه فن اضداد، شامل معکوس سازی، قانون گذاری و ایجاد مرز است که به ایجاد تغییر در رفتار و نگرش اعضای خانواده کمک می‌کند. هفت مرحله در درمان ساختاری، شامل طرح ریزی ساختاری، مشخص کردن و اصلاح تعاملات، شکل دهی کفایت، ایجاد مرز و برهم زدن تعادل است.

به چالش کشیدن پیش فرض‌ها و دکتری مشاوره، از جمله موضوعاتی هستند که در حوزه خانواده درمانی سیستمی مورد توجه قرار می‌گیرند و به درمانگران کمک می‌کنند تا با دیدگاهی جامع و تخصصی به مسائل خانواده‌ها رسیدگی کنند. در نهایت، هدف از خانواده درمانی سیستمی با تاکید بر فنون مداخلاتی درمان ساختاری، بهبود کارکرد خانواده و افزایش سلامت روان اعضای آن است.