دانلود ppt پاورپوینت واکسیناسیون دام و طیور کمیاب و عالی

مدیریت بهداشت در مزارع پرورش حیوانات همواره بر پایه پیشگیری استوار بوده و یکی از موثرترین راهکارها برای رسیدن به این هدف واکسیناسیون دام و طیور است. این فرآیند به منظور ایجاد مصونیت در برابر عوامل بیماری زای گوناگون باکتریایی و ویروسی انجام می شود.

ایمنی در بدن به دو صورت طبیعی و اکتسابی ایجاد می شود که هر کدام ویژگی های خاص خود را دارند. ایمنی اکتسابی از طریق مواجهه با بیماری یا تزریق فرآورده های بیولوژیک به دست می آید.

ایمن سازی فعال به معنای تحریک سیستم ایمنی برای تولید پاسخ های پایدار در دراز مدت است. رابطه مستقیمی بین نوع واکسن مصرفی و پایداری ایمنی حاصل در بدن حیوان وجود دارد.

واکسن در واقع نمونه ضعیف شده یا کشته شده یک عامل بیماری زا است که باعث بیماری نمی شود اما حافظه ایمنی را تقویت می کند. تاریخچه استفاده از این مواد به قرن ها پیش و تلاش های دانشمندان برای مهار بیماری های مرگبار باز می گردد.

در مسیر پیشرفت علم واکسیناسیون دام و طیور اصطلاحات تخصصی بسیاری به وجود آمده است که هر کدام به مرحله ای از تولید یا مصرف اشاره دارند. شناخت این مفاهیم برای مدیریت صحیح مزارع و درک علل توصیه به مصرف آن ها ضروری است.

واکسن ها بر اساس ماهیت تولید به دسته های مختلفی از جمله زنده و غیرفعال تقسیم بندی می شوند. این تقسیم بندی تعیین کننده مدت زمان ماندگاری ایمنی و نحوه واکنش بدن موجود زنده است.

اشکال تولیدی این محصولات نیز متنوع بوده و می تواند به صورت مایع یا پودرهای منجمد شده در دسترس قرار گیرد. هر یک از این فرم ها نیازمند روش های نگهداری و آماده سازی خاصی قبل از مصرف هستند.

تزریق صحیح دارو و مواد بیولوژیک نیازمند مهارت و دقت بالایی از سوی فرد واکسیناتور است. انتخاب سرسوزن با قطر و طول مناسب بر اساس سن و نوع حیوان یکی از اصول اولیه این کار محسوب می شود.

روش های مختلفی برای این کار وجود دارد که شامل تزریقات زیرجلدی و عضلانی است. استفاده از ابزار مناسب و انتخاب روش صحیح از آسیب های احتمالی به بافت های بدن حیوان جلوگیری می کند.

برای رسیدن به نتیجه مطلوب در واکسیناسیون دام و طیور باید تمامی شرایط محیطی و فنی به دقت رعایت شود. عدم توجه به جزییات کوچک می تواند اثربخشی کل فرآیند را زیر سوال ببرد و ایمنی را کاهش دهد.

بهره مندی کامل از مزایای این کار زمانی ممکن است که سلامت عمومی گله قبل از شروع عملیات به دقت بررسی شده باشد. حیوانات ضعیف یا بیمار ممکن است پاسخ مناسبی به مواد تزریق شده ندهند.

شناخت نواحی مناسب برای تزریق در هر گونه جانوری از اهمیت بالایی برخوردار است و مانع از افت کیفیت گوشت می شود. تزریق در محل های اشتباه می تواند باعث بروز آبسه یا التهاب های شدید در بدن حیوان شود.

شخص واکسیناتور باید دارای دانش فنی کافی و تجربه لازم در کار با حیوانات مختلف باشد. مهارت او در کنترل استرس حیوان حین عملیات و رعایت نکات بهداشتی بسیار تاثیرگذار است.

وضعیت جایگاه نگهداری حیوانات باید از نظر بهداشتی و تهویه در سطح استانداردی باشد تا استرس به حداقل برسد. محیط های آلوده و پرتنش بر کیفیت پاسخ ایمنی حیوان اثر منفی و مخربی می گذارند.

دامدار نیز وظیفه دارد با فراهم کردن امکانات لازم و مقید کردن صحیح حیوانات همکاری نزدیکی با تیم های دامپزشکی داشته باشد. کیفیت خود واکسن و رعایت استانداردهای شرکت سازنده نیز از پارامترهای حیاتی در این فرآیند است.

شرایط نگهداری و حمل و نقل واکسن ها و وسایل تزریق باید به گونه ای باشد که از نوسانات دمایی جلوگیری شود. رعایت زنجیره سرد (Cold Chain) از لحظه تولید تا لحظه مصرف برای حفظ کیفیت مواد الزامی است.

تاکید زیادی بر عدم نگهداری واکسن های نیمه مصرف شده وجود دارد زیرا این مواد به سرعت آلوده و بی اثر می شوند. مصرف بقایای واکسن در روزهای بعد می تواند خطرات جدی برای سلامت گله به همراه داشته باشد.

پس از پایان عملیات جمع آوری و معدوم سازی صحیح وسایل مصرفی و پوکه های واکسن ضروری است. این اقدام از انتشار احتمالی عوامل بیماری زا در محیط زیست و ابتلای سایر حیوانات جلوگیری می کند.

گاهی اوقات با وجود انجام تزریق پاسخ ایمنی مناسبی در بدن ایجاد نمی شود که می تواند دلایل متعددی داشته باشد. نقص در سیستم ایمنی میزبان یا اشکال در مراحل نگهداری از جمله دالیل احتمالی این اتفاق هستند.

عوارض پس از واکسیناسیون دام و طیور معمولا گذرا هستند اما باید توسط دامدار به دقت رصد شوند. مواردی مانند تب خفیف یا تورم در محل تزریق از واکنش های طبیعی سیستم دفاعی به حساب می آیند.

همراه داشتن تمامی وسایل و ابزارهای لازم و استریل پیش از شروع کار از اتلاف وقت و بروز خطا جلوگیری می کند. رعایت نکات ضروری قبل و حین عملیات به کاهش استرس حیوان و افزایش ایمنی کمک شایانی می کند.

آشنایی با ویژگی های اختصاصی هر واکسن به دامپزشکان در تنظیم برنامه های پیشگیری سالانه کمک می کند. واکسن کشته آگالاکسی برای جلوگیری از بیماری های پستانی و مفصلی در گوسفند و بز به کار می رود.

واکسن آبله بزی و واکسن آبله گوسفندی از محصولات حیاتی برای مقابله با بیماری های ویروسی واگیردار هستند. این واکسن ها با ایجاد سطح بالایی از پادتن در خون از شیوع گسترده بیماری در گله جلوگیری می کنند.

واکسن زنده آنتراکس یا همان شاربن برای مقابله با یکی از خطرناک ترین بیماری های باکتریایی تجویز می شود. همچنین واکسن شاربن علامتی برای پیشگیری از مرگ ناگهانی ناشی از عفونت های بافتی در دام کاربرد دارد.

کنترل بیماری بروسلوز در واکسیناسیون دام و طیور از اولویت های اصلی در تامین سلامت جامعه است. واکسن های ایریبا (S19) برای گوساله ها و گاوهای بالغ به منظور مبارزه با بیماری تب مالت استفاده می شوند.

واکسن سویه آر بی پنجاه و یک (RB51) یک محصول تخصصی برای ایجاد ایمنی بدون تداخل در آزمایش های تشخیصی است. واکسن بروسلا ملی تنسیس سویه یک (Rev1) نیز برای مبارزه با تب مالت در گوسفند و بز تولید می شود.

واکسن زنده طاعون نشخوارکنندگان کوچک و واکسن تب برفکی از مهم ترین ابزارهای حفاظتی در صنعت دامپروری هستند. واکسن ضد اسهال گوساله نیز به منظور محافظت از نوزادان در هفته های اول زندگی تجویز می شود.

واکسن پاستورلوز برای جلوگیری از عفونت های ریوی در گاو و گاومیش طراحی شده است. بیماری هایی مثل آنتروتوکسمی و قانقاریای کبدی نیز با استفاده از واکسن های اختصاصی به خوبی تحت کنترل قرار می گیرند.

واکسن غیر فعال لپتوسپیرا برای محافظت در برابر بیماری های کلیوی و سقط جنین کاربرد دارد. هاری نیز بیماری ویروسی مرگباری است که تزریق واکسن آن برای تمامی پستانداران یک ضرورت قطعی محسوب می شود.

واکسن کزاز اسب برای ایمن سازی این حیوانات در برابر سموم باکتریایی موجود در محیط و خاک استفاده می شود. با اجرای صحیح برنامه واکسیناسیون دام و طیور می توان پایداری تولید و سلامت سرمایه های دامی را تضمین کرد.