دانلود ppt پاورپوینت مدیریت پسماندهای پزشکی و بیمارستانی کمیاب و عالی

مدیریت پسماندهای پزشکی و بیمارستانی نقشی حیاتی در حفظ سلامت عمومی و محیط زیست ایفا می کند.

پسماند پزشکی به کلیه زباله های تولید شده در مراکز درمانی اطلاق می شود که شامل مواد بیولوژیکی، شیمیایی و فیزیکی است.

در این میان، پسماند پزشکی ویژه، دسته ای از این زباله هاست که به دلیل داشتن خصوصیات خطرناک نظیر عفونی بودن یا سمی بودن، نیازمند مراقبت و روش های دفع خاص هستند. جداسازی و تفکیک در مبدأ به عنوان اولین و مهم ترین گام در مدیریت پسماندهای پزشکی و بیمارستانی شناخته می شود.

این فرایند امکان می دهد تا پسماند های عادی از پسماند های خطرناک جدا شده و زمینه ساز بازیافت ایمن برخی مواد غیرخطرناک فراهم آید. راهکارهای کاهش در منبع، شامل استفاده بهینه از مواد و تجهیزات و جایگزینی اقلام یک بار مصرف با نمونه های بادوام تر است.

مدیریت پسماند های پزشکی و بیمارستانی با تاکید بر کاهش تولید و سپس بازیافت و احیای مواد، می تواند به کاهش بار زیست محیطی و اقتصادی کمک شایانی کند. اهداف اصلی ضوابط پسماند پزشکی، حفاظت از سلامت انسان و محیط زیست در برابر خطرات ناشی از این پسماند ها است.

این اصول شامل مراحل جمع آوری، نگهداری موقت، حمل و نقل و نهایتاً دفع یا بی خطرسازی ایمن می شوند. زنجیره انتقال عفونت شامل عامل بیماری زا، مخزن، راه خروج، راه انتقال، راه ورود و میزبان حساس است.

در محیط های درمانی، هر گونه نقص در مدیریت پسماند می تواند این زنجیره را تکمیل و منجر به شیوع بیماری شود. محیط های درمانی دارای منابع متعدد آلودگی و عفونت هستند که از بیماران، پرسنل، تجهیزات پزشکی و خود پسماند ها نشأت می گیرد.

کنترل این منابع برای جلوگیری از عفونت های بیمارستانی ضروری است. در ایران، چارچوب مشخصی از قوانین و مقررات ملی برای پسماند پزشکی وجود دارد که نحوه برخورد با انواع مختلف آن را تعیین می کند.

رعایت این ضوابط برای تمامی مراکز درمانی و در راستای بهبود مدیریت پسماندهای پزشکی و بیمارستانی الزامی است. سازمان بهداشت جهانی (WHO) پسماند های پزشکی را به دسته های مختلفی مانند پسماند های عفونی، آسیب شناختی، تیز و برنده، دارویی، ژنوتوکسیک و شیمیایی تقسیم بندی کرده است.

این طبقه بندی راهنمایی جهانی برای مدیریت ایمن تر این مواد فراهم می آورد. ضوابط ملی نیز با الهام از رهنمود های بین المللی، پسماند های پزشکی را بر اساس میزان خطر و نوع ویژگی هایشان طبقه بندی می کنند.

این طبقه بندی، اساس برنامه ریزی و اجرای روش های مناسب جمع آوری و دفع را فراهم می سازد. پسماند های عفونی شامل هر گونه ماده ای است که با خون، ترشحات بدن یا بافت های آلوده تماس داشته باشد.

نمونه های مصداقی این پسماند ها عبارتند از سرنگ های استفاده شده، پانسمان های آلوده و نمونه های آزمایشگاهی میکروبی. پسماند های آسیب شناختی به بافت ها، اعضا و قسمت های بدن انسان یا حیوان گفته می شود که در اثر جراحی یا کالبدشکافی به دست می آید.

پسماند های تشریحی نیز زیرمجموعه ای از این دسته هستند که شامل اندام ها و بافت های شناخته شده می شوند. پسماند اجسام تیز و برنده نظیر سوزن ها، تیغ ها و شیشه های شکسته، از خطرناک ترین انواع پسماند های پزشکی محسوب می شوند.

مدیریت پسماند های پزشکی و بیمارستانی باید تدابیر ویژه ای برای جمع آوری و دفع ایمن این مواد اندیشیده باشد تا از جراحات و انتقال بیماری ها جلوگیری شود. پسماند های دارویی شامل دارو های منقضی شده، باقی مانده دارو ها و ظروف آلوده به مواد دارویی است.

مدیریت صحیح ضایعات دارویی برای جلوگیری از آلودگی محیط زیست و مقاومت میکروبی از اهمیت بالایی برخوردار است. پسماند های ژنوتوکسیک و سیتوتوکسیک، موادی هستند که می توانند به ژنوم آسیب برسانند یا سلول ها را از بین ببرند.

این پسماند ها عمدتاً در شیمی درمانی و تحقیقات پزشکی کاربرد دارند و نیازمند دفع بسیار دقیق و تخصصی هستند. ساختار اجرایی مدیریت پسماند پزشکی در مراکز درمانی شامل کمیته پسماند، مسئولین بخش ها و پرسنل آموزش دیده است.

این ساختار مسئول برنامه ریزی، نظارت و اجرای صحیح تمامی مراحل مدیریت پسماند های پزشکی و بیمارستانی برای اطمینان از ایمنی کامل است.