متن پاورپوینت ارائه شده به بررسی جامع موضوع مسمومیت و نحوه برخورد اورژانسی با بیمار مسموم میپردازد. این ارائه ابتدا بهصورت کلیاتی درباره بیماران مسموم آغاز میشود و اشاره میکند که مسمومیت میتواند در اثر مصرف بیش از حد داروها، بهویژه در بزرگسالان، یا بهطور اتفاقی در کودکان رخ دهد.
مسمومیت ممکن است به صورت خوراکی، استنشاقی، تدخینی یا وریدی ایجاد شود و برخی از مسمومیتهای مزمن به دلیل عوامل محیطی و صنعتی مانند قرار گرفتن در معرض سموم کشاورزی به وجود میآید.
نکته مهم در برخورد با مسمومیتها توجه به ترتیب اقدامات اولیه در بیمار مسموم است که شامل شرح حال، تشخیص کلی، شرح حال دقیقتر و ارسال نمونه میباشد.
بیاثرسازی گوارشی با شستشو، تخلیه معده و استفاده از زغال فعال از اولین روشهای مقابله با مسمومیتهای خوراکی محسوب میشود. درمانهای علامتی و پایهای مانند ABCD (توجه به مسیر هوایی، وضعیت تنفسی و گردش خون) نیز از جمله مواردی است که باید بهطور خاص در شرایط اورژانسی مد نظر قرار گیرد.
فهرست پاورپوینت بیمار مسموم :
کلیات درباره مسمومیت
ترتیب برخورد با بیمار مسموم
درمان علامتی و پایهای ABCD
مسمومیتهای خاص (سیانید، اپیوئیدها و …)
علائم حیاتی و ارزیابیهای بالینی
تشخیص توکسیدرومها
روشهای آلودگیزدایی کلی و گوارشی
استفاده از ایپکاک و لاواژ معده
زغال فعال و موارد استفاده آن
روشهای قلیاییسازی و همودیالیز
تستهای آزمایشگاهی و پاراکلینیکی
- نوع فایل : پاورپوینت – 106 اسلاید
- قیمت : 95/500 تومان
مطالب مشابه بیمار مسموم
- دانلود 10 پاورپوینت معماری بیمارستان، کلینیک و درمانگاه
- دانلود 5 پاورپوینت پسماند بیمارستانی و پزشکی
علاوه بر این، بیمارانی که دچار مسمومیتهای خاصی مانند سیانید یا اپیوئیدها شدهاند، نیاز به اقدامات درمانی خاصی دارند. بهعنوان مثال، مسمومیت با اپیوئیدها به دلیل کاهش تنفس از اهمیت ویژهای برخوردار است و میتوان از نالوکسان برای مقابله با این مسمومیت استفاده کرد.
همچنین مواردی مانند مسمومیت با ارگانوفسفرهها و ضد افسردگیهای سه حلقهای نیاز به درمانهای ویژهتری دارند، مانند استفاده از بیکربنات سدیم و پرهیز از داروهای خاصی که ممکن است شرایط بیمار را بدتر کنند.
در ادامه، علائم حیاتی بیمار، نظیر درجه حرارت بدن، سطح هوشیاری و قند خون مورد ارزیابی قرار میگیرد. بهعنوان نمونه، دمای بدن بالای ۳۸ درجه سانتیگراد به هیپرترمی اشاره دارد که میتواند بسیار خطرناک باشد. برخی مسمومیتها مانند مصرف اپیوئیدها میتوانند باعث افت هوشیاری و هیپوترمی شوند. درمان با تیامین و دکستروز در مواردی که افت قند خون وجود دارد، ضروری است.
تشخیص توکسیدرومها (مجموعه علائم مشخصکننده یک نوع مسمومیت خاص) نیز نقش مهمی در روند درمان بیماران مسموم ایفا میکند.
بهعنوان مثال، توکسیدرومهای آنتیکولینرژیک، سمپاتومیمتیک، کولینرژیک و اپیوئیدها هر یک علائم خاصی دارند که باید بهدرستی تشخیص داده شوند. برای هر کدام از این موارد، درمانهای مناسب مانند فیزوستیگمین برای مسمومیت آنتیکولینرژیک و آرامسازی بیمار و مقابله با هیپرکالمی و اسیدوز متابولیک در مسمومیتهای سمپاتومیمتیک به کار میرود.
آلودگیزدایی (Decontamination) از بدن و دستگاه گوارش نیز از موارد بسیار مهم در درمان بیماران مسموم است. شستشوی گوارشی از طریق استفراغ القایی با ایپکاک و شستشوی معده از جمله روشهای معمول هستند.
با این حال، این روشها دارای محدودیتها و عوارضی مانند آسپیراسیون و سوراخ شدن معده هستند. استفاده از زغال فعال (شارکول) به عنوان یک ماده مؤثر در جذب سموم در دستگاه گوارش توصیه میشود، اما مواد خاصی مانند فلزات سنگین و الکلها به آن نمیچسبند.
در بخش دیگری از ارائه، به روشهای قلیاییسازی و همودیالیز برای دفع سموم خاص اشاره شده است. قلیاییسازی ادرار برای دفع سموم اسیدی ضعیف و استفاده از همودیالیز برای سموم خاصی که به پروتئین متصل شدهاند یا دارای وزن مولکولی بالا هستند، مورد استفاده قرار میگیرد.
در نهایت، تستهای آزمایشگاهی، نوار قلب (EKG) و رادیوگرافی به عنوان ابزارهای تشخیصی در برخورد با بیماران مسموم ذکر شدهاند. آزمایشهای خون و ادرار معمولاً قادر به شناسایی تمامی سموم نیستند و نیاز به استفاده از تستهای خاصی مانند اندازهگیری سطح استامینوفن و سالیسیلات وجود دارد. همچنین انجام ABG (آزمایش گازهای خون شریانی) و CPK در موارد خاصی مانند مسمومیت با الکلها و رابدومیولیز توصیه میشود.
در پایان، پادزهرهای مورد استفاده در مسمومیتهای خاص مانند N-استیلسیستئین برای استامینوفن، فیزوستیگمین برای آنتیکولینرژیکها و دفروکسامین برای آهن مورد بحث قرار گرفته و دوزاژ و شرایط استفاده از آنها توضیح داده شده است.